Dit verhaal gaat over mijzelf. Ik beschrijf een belangrijke persoonlijke ontdekking. De opbouw van de tekst volgt de manier waarop 'Erger Je Gelukkig' werkt. Hiermee hoop ik dat je kunt zien dat door te kijken naar het donker er licht verschijnt.
vanuit het heden,
"Mijn verhaal" gaat over mijn manier van reageren op mijn zoon. Kort gezegd komt het hier op neer: als ik hem aansprak op iets, reageerde hij daar in eerste instantie op met: ‘Nou ja, en wat dan nog?'. Mijn reactie daarop was altijd een van woede: iemand die nergens iets om geeft, daar kan ik niets mee! En hij moet naar mij luisteren!
Dat doet hij niet. Zijn deur is dicht. De enige uitweg uit deze, voor mij onmogelijke, situatie is om mijn zoon naar boven te sturen, met de mededeling: ‘Ga maar eens nadenken over wat je gedaan hebt!' (?)
Maar, ja. Dit zijn incidenten. Verder gaat het eigenlijk wel goed. Alleen schreeuw ik zo af en toe tegen mijn zoon van zes. ‘Wie doet dat niet zo af en toe', vertel ik mezelf als ik me een slechte vader vind. En natuurlijk probeer ik zoveel mogelijk te vermijden dat we uitkomen bij "Nou ja, en wat dan nog?"
naar een gevoel,
Toch is het raar, dat ik zo boos word, om zo'n eenvoudig zinnetje. Wat zit hier achter? Door met de situatie te gaan werken, kom ik uit bij: eigenlijk voel ik me machteloos. Het lijkt of ik er niets meer aan kan doen!
Die ene regel van mijn zoon slaat me dood. En tegen dat gevoel vecht ik dus.
uit het verleden,
Het machteloze gevoel is niet iets uit het heden. Het verwijst naar een gebeurtenis uit het verleden. Voor mij is dat machteloze gevoel heel bekend. Zo voelde ik me ook altijd bij mijn broer! En terwijl ik me dit realiseer, weet ik weer hoe hij kon zeggen: ‘Nou, ja, en wat dan nog!'
waar de werkelijke oorzaak ligt,
In het verleden heb ik dus dezelfde ervaring gehad. Mijn broer zei tegen mij: ‘Nou, ja, en wat dan nog!' en sloot zich daarna af. Voor mij was dat een vervelende ervaring. Zeker omdat in ons gezin verwacht werd dat de kinderen samen zorgden dat het huishouden werd gerund. En dan is iemand die niets doet en zegt ‘Nou ja, en wat dan nog' erg lastig.
Het gaat niet om de gebeurtenis. Het gaat om de conclusies die ik aan die gebeurtenis verbonden heb.
in overtuigingen,
Om er een paar te noemen:
Mijn broe(de)r houdt niet van mij.
Ik ben machteloos.
Het helpt niet wat ik zeg.
Geen van deze overtuigingen zijn waar! Echter iedere ‘Nou ja, en wat dan nog' roept deze overtuigingen in mij op.
die je kunt veranderen,
Het veranderen van deze overtuigingen is waar de werkelijke kracht ligt. De genoemde overtuigingen worden bijvoorbeeld:
Mijn broe(de)r houdt van mij.
Ik heb controle over mijn eigen leven.
Ik kan duidelijk maken wat voor mij belangrijk is.
zodat je ...... de wereld anders ziet.
Nadat ik mijn overtuigingen had veranderd was er iets wezenlijks veranderd.
De eerst volgende keer dat mijn zoon reageerde met ‘Nou, ja, en wat dan nog' antwoordde ik ‘Als je dat zegt, kan ik je niet meer bereiken, en ik ben wel benieuwd wat je eigenlijk wilt zeggen'.
Wat ik niet gedacht had, gebeurde. Ik kon duidelijk maken wat belangrijk voor mij was. En ... mijn zoon kon eindelijk zeggen wat er werkelijk voor hem gebeurde.
Er was verbinding, wat een verschil!
